Η καλή απολογία δεν αφορά το να κερδίσεις μια διαμάχη — αφορά το να καθαρίσεις το δρόμο για μια πραγματική συνάντηση με έναν συγκεκριμένο Θεό. Όχι μια φιλοσοφική πρώτη αιτία, όχι έναν γενικό δημιουργό: τον Θεό του Χριστιανισμού, που μιλάει, που ενεργεί στην ιστορία, που πήρε ανθρώπινη σάρκα στον Ιησού Χριστό. Ένα επιχείρημα που οδηγεί μόνο στο "πιθανώς ένας θεός" έχει σταματήσει στην είσοδο μιας δωδεκάδας άλλων θρησκειών. Δεν σταματάμε εκεί.
Οι ετικέτες κρύβουν περισσότερα από όσα αποκαλύπτουν, και μια λάθος διάγνωση παράγει μια λάθος απάντηση. Ξεκινάμε ρωτώντας τις σωστές ερωτήσεις — όχι για να ανακρίνουμε, αλλά για να κατανοήσουμε την πραγματική διανοητική και συναισθηματική θέση του ατόμου μπροστά μας. Ένας σκληρός φιλοσοφικός σκεπτικιστής και ένα άτομο που θρηνεί έναν σιωπηλό ουρανό δεν είναι το ίδιο άτομο, και δεν χρειάζονται την ίδια απάντηση.
Αυτό είναι το βήμα που λείπει από τις περισσότερες πλατφόρμες. Τα επιχειρήματα από την επιστήμη, τη φιλοσοφία, την ιστορία και την ανθρωπολογία μπορούν να καθιερώσουν ότι πιθανώς υπάρχει ένας Δημιουργός — και να σταματήσουν εκεί. Δεν επιχειρηματολογούμε για έναν θεό· επιχειρηματολογούμε για τον Θεό του Χριστιανισμού: προσωπικό, τριαδικό, ηθικά τέλειο, και ιστορικά παρόν στη ζωή, τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού. Μια ημιτελής υπόθεση οδηγεί σε έναν ημιτελή προορισμό.
Χωρίς πίνακα αποτελεσμάτων, χωρίς τελευταία λέξη, χωρίς "σε έπιασα". Κάνουμε τη χριστιανική αξίωση όσο πιο σαφή, ειλικρινή και διανοητικά αξιόπιστη είναι πραγματικά, και στη συνέχεια προσκαλούμε το άτομο να ακολουθήσει τα στοιχεία όπου κι αν οδηγούν. Ο προορισμός δεν είναι μια φιλοσοφική συμπέρασμα — είναι ένα Πρόσωπο, και ένα Πρόσωπο μπορεί μόνο να συναντηθεί, ποτέ να επιχειρηματολογηθεί για την ύπαρξή του. Κάνουμε το μέρος μας και αφήνουμε τα υπόλοιπα ανοιχτά.
Προκληθείτε ιδέες, ποτέ ανθρώπους. Ο στόχος δεν είναι ποτέ να ταπεινώσετε — είναι να κάνετε τη χριστιανική αξίωση αρκετά σαφή ώστε ένα ειλικρινές άτομο να μπορεί να την αντιμετωπίσει.